Η σχέση του ανθρώπου με το ξύλο ήταν πάντα ιδιαίτερη. Σήμερα, αυτή η σχέση περνάει σε μια άλλη εποχή. Το ξύλο αποτελεί θεμελιώδες υλικό για την ανθρώπινη ζωή, χάρη στη δυνατότητά του να απορροφά και να συγκρατεί το διοξείδιο του άνθρακα. Συνδυάζοντας αυτή τη φυσική ιδιότητα, με το χαμηλό ποσοστό εκπομπών ρύπων που απαιτούνται για την επεξεργασία και το μετασχηματισμό του και με σεβασμό στη διαχείριση των άλλων υλικών που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή, το ξύλο μπορεί να αποτελέσει τον πρωταγωνιστή στη μάχη ενάντια στην κλιματική αλλαγή.

Η διαχείριση των δασών με τρόπο βιώσιμο, επιτρέπει στα δάση του πλανήτη να αυξηθούν, ενισχύοντας τα ευεργετικά αποτελέσματα του ξύλου για το περιβάλλον. Κάθε δέντρο κόβεται στην αιχμή του κύκλου ζωής του και αντικαθίσταται από ένα δενδρύλλιο που, μεγαλώνοντας, θα απορροφήσει περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα από τον προκάτοχό του. Τα πατώματα σκληρού ξύλου συνεχίζουν τη λειτουργία τους υπέρ του περιβάλλοντος, ακόμα και μετά την τοποθέτησή τους σε σπίτι. Συγκεκριμένα, βελτιώνουν τη θερμική αποδοτικότητα, ισορροπούν την περιβαλλοντική υγρασία και δεδομένου ότι οι κόλλες και τα βερνίκια τους είναι χωρίς τοξικούς διαλύτες, δημιουργούν τους όρους για μια φυσική, υγιή διαβίωση.

Από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα, οι συνεργαζόμενες εταιρείες κατασκευάζουν ξύλινα προϊόντα, μια διαδικασία η οποία ξεκινάει από την καρδιά του δάσους. Η παράδοση συνεχίζεται έως σήμερα και έχει εδραιωθεί, όπως για παράδειγμα στις εγκαταστάσεις μιας εκ των συνεργαζόμενων εταιρειών (Fontaines στη Γαλλία), όπου η επιλογή της πρώτης ύλης γίνεται με απόλυτο σεβασμό προς τον αντίστοιχο γαλλικό κανονισμό, επιτυγχάνοντας μια βιώσιμη οικολογική δασική διαχείριση. Στη Γαλλία, οι νόμοι προστασίας του ξύλου χρονολογούνται από το 12ο αι., όταν το ξύλο αποτελούσε την κύρια πηγή πρώτης ύλης για τις κατασκευές κτιρίων, τη ναυτιλία και την άμυνα. Το θαυμάσιο δρύινο δάσος Cîteaux, στην καρδιά της Βουργουνδίας, φυτεύτηκε από τους Κιστερκιανούς μοναχούς.

Η γαλλική παράδοση δασονομίας ξεκίνησε τη μεσαιωνική εποχή και συνεχίστηκε με τον Louis XIV, με την καθιέρωση του δασικού ληξιαρχείου, προωθώντας το σεβασμό, την προστασία και τη σταθερή αναγέννηση μιας απέραντης κληρονομιάς δασονομίας. Η δασική διαχείριση αφορά έναν κύκλο ζωής 160 ετών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, κάθε δέντρο αριθμείται και ελέγχεται κατά τα διάφορα στάδια της ανάπτυξής του, ώστε να εξασφαλίζεται η βαθμιαία ανάπτυξη των δασικών περιοχών.

Τα παλαιά δέντρα που κόβονται αφήνουν πίσω εκατοντάδες απογόνων που έχουν ήδη φυτευτεί, σε συνεχώς αυξανόμενες εγκαταστάσεις. Χάρη στη προσεκτική δασική διαχείριση, κατά τη διάρκεια του τελευταίου αιώνα τα γαλλικά δάση ευημερούν, διπλασιάζοντας το μέγεθός τους και τριπλασιάζοντας τον όγκο τους.

Μέσω αυτού του αρχαίου πολιτισμού, οι συνεργαζόμενες εταιρείες μας έχουν κληρονομήσει τη γνώση, το πάθος και το σεβασμό για το ξύλο